20. (przed)Świątecznie... Ostatni miętowy wianek. Wyniki "pinezkowej zabawy".

Zaczynam leczenie wiankowej choroby! Tym samym kończę przygodę z robieniem wianków, bo zaczęło być nudno... Ukoronowaniem niech będzie ten ostatni - miętowy wianek. Przerwa na czas jakiś.
Jestem w trakcie malowania (PRZEmalowywania) mebli w salonie - już niedługo jego odsłona i biel w roli głównej. Będzie o czym pisać!
Poza tym muszę przyznać się do innej mojej choroby... Mianowicie: nie potrafię skończyć rozpoczętych robót ;-( Nie, kończę je, ale zanim to nastąpi, rozpoczynam 10 kolejnych... I takim oto sposobem rozpoczętych jest 50 rzeczy, a nie skończona - żadna! Nie wiem, z czym to jest związane, ale być może z przypływem miliona pomysłów na minutę, które akurat w sekundzie chciałabym zrealizować. Może... Nie wiem... Bywa nawet tak, że przebieram się w stare ubrania, rozkładam folię, otwieram puszkę farby, rozpoczynam malowanie. Moczę pędzel... Nagle... odkładam pędzel, upaprana farbą wsiadam w samochód (tak jak stoję) i jadę do sklepu kupić niezbędne produkty, bo wpadłam na nowy pomysł... Malowanie odkładam na dzień następny, i następny, i kolejny... I w ten sposób to, co zaplanowane na wczoraj - kończę po 2 tygodniach, bo w międzyczasie zaczynam kolejne "projekty" ;-) Wy też tak macie, czy to tylko moja pięta Achillesa?
Ach, gdyby udało mi się skończyć wszystko to, co obecnie mam rozpoczęte, miałabym chyba materiał na 20 postów ;-) Tak! Tak daleko zaszłam w swojej wyżej opisanej chorobie ;-)

W naszych 103 metrach powoli zaczyna robić się bardzo świątecznie. Zrobiłam już większość ozdób. W planie mam jeszcze tylko uszycie kilku kur w bieli i czerni (materiał już zdobyty!) i jakieś wariacje jajeczne...

Kończąc temat wianków, nie wiem, czy pamiętanie o konkursie "pinezkowym"? Jeśli nie, to odsyłam tu: Post 17. Pora rozstrzygnąć moją zabawę.1575 sztuk - tyle pinezek pomieścił jeden z wianków. Najbliżej była pipix.

Proszę - skontaktuj się ze mną mailowo i podaj adres, bo mam dla Ciebie niespodziankę ;-)

Pozdrawiam ciepło.

19. Miętowe zakochanie... Dekoracji wielkanocnych ciąg dalszy

Jak mówiłam - tak zrobiłam. Mięta, mięta, mięta! Pozyskuję, szperam i zdobywam. Kupuję, szyję, tworzę. Wiążę, spinam, przyklejam. Maluję, ozdabiam. I tylko mięta. No, może nie tylko, bo będzie mdło. Z dodatkiem bieli i szarości oczywiście. Gdyby doba była z gumy...
Wianek już jest. Jest też dostawa świeżych kur. To chyba jakieś szaleństwo. Kurze i wiankowe, rzecz jasna.
Takie gałgankowe lubię chyba najbardziej. Jest jeszcze jajo w zestawie. Na razie jedno, ale do świąt - mam nadzieję - będzie pokaźny zbiór. Póki co - muszę zaangażować rodzinę w dmuchanie ;-) A co! Niech to będą "żywe" jaja.

No i jeszcze jedna rzecz, niesamowita. Pojechałam ostatnio do mojego rodzinnego domu, żeby przewieźć do siebie resztę swoich rzeczy. Nie mogło oczywiście obejść się bez zajrzenia do garażu - a nuż coś znajdę. Nie miałam jednak wielkich nadziei na cenny łup, bo przecież przedmioty się nie rozmnażają, a ja przetrząsnęłam je już nie raz i nie nie dwa. Tym razem jednak było inaczej. Wyobraźcie sobie - rozmnożyły się! Tysiąc razy przechodziłam obok całego klamociarstwa i tego czegoś nie widziałam nigdy! Wiem, nie interesowały mnie wcześniej takie kolory, więc pewnie dlatego nigdy TA rzecz nie pozwoliła mi się zauważyć. Ale tym razem - otwarta na miętowe zdobycze - wykopałam i przygarnęłam. Nie wiem, ile to może mieć lat, ale kolor jest prześliczny! Styl? Może gdyby nie te złote paski... Mimo wszystko jednak wzięłam i będę się uczyć z nimi żyć, bo zestaw to nie byle jaki: Chodzież.

Przypominam, że wpadłam w wir malowania wszystkiego, co nie-białe. W związku z tym mała anegdota z dzisiejszych rozmów z moim dzieckiem (5 lat).Otóż: postawiłam w wazonie gałąź forsycji. Jasio zapytał, co to za roślina. Wyjaśniłam, opisałam i "obiecałam", że rozkwitnie na żółto, na co on śmiertelnie poważnie: "To ją też będziesz malować na biało?" ;-))))
Jak widać - w oczach mojego dziecka - moja mania malowania sięgnęła zenitu!
Pozdrawiam